Julian Hermano

Asnjëherë nuk jam bindur se jeta është e sigurt Ndërsa trupi im është i lodhur dhe i shkyer, Dhe gjithçka që më mbetet është shpresë e shëndoshë, Se njejtën dëshirë do ta shoh në çdo kohë Por zemra ime, plot e trishtuar dhe i pasigurtë, Nëse paqe e sigurtë nuk gjendet gjetkë, Nuk do të ngulitem kurrë në këtë botë, Po të më humbet shpresa, unë do të humbas gjithçka E di se emri yt është një shpresë, Një dritë që më ndriçon rrugën time, Dhe edhe në errësirë unë pres me durim, Kur të vijë dita, të jem i lirë Dhe kështu, unë mbështetem në ty, o dashuri, Në shpresën që gjithçka do të ketë fund, Sepse çdo ditë e re është një fillim i ri, Dhe çdo dhimbje një hap drejt lumturisë