Néstor Almendros → Néstor Almenndros (1930 - 1992 )

Néstor Almendros Cuyás (30 tetor 1930 – 4 mars 1992) ishte një kameraman spanjoll. Ai ishte një nga kameramanët më të vlerësuar të kohës moderne. "Almendros ishte një artist me integritet të thellë, i cili besonte se drita më e bukur ishte drita natyrale... ai do të kujtohet gjithmonë si një...

Néstor Almendros Cuyás (30 tetor 1930 – 4 mars 1992) ishte një kameraman spanjoll. Ai ishte një nga kameramanët më të vlerësuar të kohës moderne. "Almendros ishte një artist me integritet të thellë, i cili besonte se drita më e bukur ishte drita natyrale... ai do të kujtohet gjithmonë si një kameraman i së vërtetës absolute... një mjeshtër i vërtetë i dritës."

Néstor Almendros Cuyás lindi në Barcelonë, Spanjë, por në moshën 18 vjeçare u transferua në Kubë për t'u bashkuar me babanë e tij, i cili ishte në ekzil për shkak të regjimit të Francisco Franco. Në Havana, ai shkruante kritika filmi. Më pas, ai vazhdoi studimet e tij në Romë në Centro Sperimentale di Cinematografia. Ai drejtoi gjashtë filma të shkurtër në Kubë dhe dy në qytetin e New York-ut

Pas Revolucionit Kuban të vitit 1959, ai u rikthye dhe realizoi disa dokumentarë për regjimin e Castro. Por pasi dy nga filmat e tij të shkurtër (Gente en la playa dhe La tumba francesa) u ndaluan, ai u transferua në Paris. Duke filluar nga viti 1964, ai u bë bashkëpunëtori i preferuar i regjisorëve të Valës së Re Franceze, si Éric Rohmer. Në fillim të viteve '70, ai gjithashtu filloi të punonte me François Truffaut, Barbet Schroeder dhe regjisorë të tjerë

Almendros e filloi karrierën e tij në Hollywood me filmin "Days of Heaven" (1978), të shkruar dhe të drejtuar nga Terrence Malick, i cili e admiroi punën e Almendros në "The Wild Child" (1970). Almendros u impresionua nga njohuritë e Malick mbi fotografinë dhe gatishmërinë e tij për të përdorur pak ndriçim nga studioja. Kinematografia e filmit ishte modeluar sipas filmave të heshtur, të cilët shpesh përdornin dritën natyrale. Në vitin 1979, Almendros fitoi Çmimin e Akademisë për Kinematografinë më të Mirë për "Days of Heaven"

Almendros mori tre nominime të tjera për Çmimin Akademik për punën e tij në filmat "Kramer vs. Kramer" (1979), "The Blue Lagoon" (1980) dhe "Sophie's Choice" (1982), duke e bërë atë personin spanjoll më të nominuar në historinë e Akademisë deri në Çmimet e 93-ta të Akademisë në vitin 2021

Almendros ishte kameramani për dokumentarin mbi John Lennon, Imagine: John Lennon (1988), i drejtuar nga Andrew Solt

Në vitet e tij të fundit, Almendros bashkëdrejtoi dy dokumentarë mbi situatën e të drejtave të njeriut në Kubë: "Mauvaise Conduite" (1984) (Sjellje e Papërshtatshme) që trajtonte persekutimin e personave homoseksualë në Kubë; dhe "Nadie escuchaba" (Askush Nuk Po Dëgjonte), mbi arrestimin, burgosjen dhe torturën e ish-shokëve të Fidel Kastros. Ai gjithashtu xhiroi disa reklama prestigjioze për Giorgio Armani (të drejtuara nga Martin Scorsese), Calvin Klein (të drejtuara nga Richard Avedon) dhe Freixenet

Human Rights Watch International ka emëruar një çmim në nder të tij duke krijuar Çmimin Nestor Almendros për Guxim në Kinematografi, i cili jepet çdo vit në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit të Human Rights Watch

Në vitin 1980, Almendros fitoi Çmimin César për filmin "Metro i Fundit" të François Truffaut

Në vitin 1992, Néstor Almendros vdiq nga limfoma e lidhur me AIDS në New York City në moshën 61-vjeçare

Néstor Almendros (30 tetor 1930 – 4 mars 1992) ishte një operator filmi dhe regjisor argjentinas, i njohur për punën e tij në kinematografinë ndërkombëtare. Ai lindi në qytetin e La Plata, Argjentinë, dhe filloi karrierën e tij në vitet 1950. Almendros ishte një nga figurat më të njohura të kinematografisë, duke kontribuar në shumë filma të njohur dhe duke punuar me regjisorë të njohur si François Truffaut dhe Terrence Malick

Një nga arritjet më të mëdha të Almendros ishte përdorimi i dritës natyrale në filmat e tij, që i dha një estetikë të veçantë dhe tërheqëse. Ai ishte gjithashtu një mbështetës i fortë i riprodhimit të filmave të vjetër dhe kontribuoi në restaurimin e disa prej tyre, duke i sjellë ato në një audiencë të re

Gjatë karrierës së tij, Almendros fitoi disa çmime, përfshirë çmimin Oscar për fotografinë më të mirë për filmin "Days of Heaven" në vitin 1979. Ai vazhdoi të punonte në industri deri në vdekjen e tij në vitin 1992, duke lënë pas një trashëgimi të pasur dhe një ndikim të qëndrueshëm në artin e kinematografisë

Almendros është kujtuar si një nga operatorët më të mëdhenj të kohës së tij, dhe puna e tij vazhdon të studiohet dhe të vlerësohet nga brezat e rinj të filmmakerëve. Ai mbetet një figurë frymëzuese për ata që duan të eksplorojnë artin e filmit dhe të kuptojnë rëndësinë e dritës dhe kompozitës në tregimin e historive vizuale