Sepideh Farsi (1965 )

Sepideh Farsi (persisht: سپیده فارسی) është regjisore iraniane, e lindur në vitin 1965 në Teheran.

Lindur në vitin 1965 në Teheran, teksa kishte një baba që punonte në inxhinieri civile dhe një nmajë të papunë, Sepideh Farsi ka marrë pjesë në shumë demonstraata dhe i ka fotografuar ato. Ajo u...

Sepideh Farsi (persisht: سپیده فارسی) është regjisore iraniane, e lindur në vitin 1965 në Teheran.

Lindur në vitin 1965 në Teheran, teksa kishte një baba që punonte në inxhinieri civile dhe një nmajë të papunë, Sepideh Farsi ka marrë pjesë në shumë demonstraata dhe i ka fotografuar ato. Ajo u arrestua në moshën 16 vjeç për fshehjen e një disidenti politik dhe u vu në burg për tetë muaj në Mashad. Pas lirimit, ajo u ndalua nga universiteti dhe shkoi në eksil në Francë.

Ajo arriti në Paris në vitin 1984 dhe studioi matematikë. Në moshën 19-vjeçare, ajo u tërhoq më shumë drejt arteve vizuale. Ajo filloi të krijojë fotografi përpara se të bëhej regjise e parë e shkurtër. Një nga filmat e saj të parë ishte një dokumentar rreth diasporës iraniane, The World Is My Home. Ajo vazhdoi punën e saj në vitin 2000 me një portret të një regjisori indian, thjesht të titulluar Homi D. Sethna, Regjisor, i cili mori Çmimin FIPRESCI në Festivalin e Filmit të Mumbai. Në vitin 2001, ajo drejtoi Men of Fire, një vepër fiction që i kushtohet zjarrfikësve të Teheranit. Në vitin 2003, ajo drejtoi një vepër fiction mbi temën e identitetit, Maryam's Journey, një film në mes të fiction-it dhe reportazhit që ndjek udhëtimin e një gruaje të re iraniane që jeton në Paris dhe kthehet për të kërkuar babanë e saj në rrugët e Teheranit. Me një foto të verdhë në dorë, ajo interviston kalimtarë dhe blerës smaje.

Në vitin 2007, ajo xhiroi një dokumentar të ri, Harat. Në pranverën e vitit 2008, gjithashtu duke ecur në rrethinat e Teheranit, ajo bëri një film me telefon celular (për shkak të kufizimeve të qeverisë mbi filmimin). Ky film përshkruan aspekte të ndryshme të jetës në kryeqytetin iranian: shoferët e taksive, gratë në një sallon flokësh, djem të rinj që flasin për drogat, një reper iranian, dhe të tjera. Në vitin 2009, ajo ishte anëtare e jurisë për Filmin e Parë më të Mirë në Festivalin Ndërkombëtar të Filmit në Locarno. Në vitin 2014, ajo xhiroi një film fiction në Greqi me aktor iranianë; Red Rose shënoi shkeljen e tabuve të kinematografisë iraniane duke përfshirë skena seksi dhe duke nxitur marrëdhëniet mes gjeneratës së re protestuese dhe gjeneratës që kishte sfiduar regjimin e Shahut.

Në vitin 2025, Sepideh Farsi lansoi dokumentarin "Vë do shpirtin tënd në dorë dhe ec," i cili rrëfen vitin e saj të korespondencës me fotojounalisten palestineze Fatima Hassouna, e cila u assassinua gjatë një sulmi të ushtrisë izraelite më 16 prill 2025, ndërsa ajo ishte e planifikuar të merrte pjesë në Festivalin e Filmit të Kanës në maj të vitit 2025.