André Glucksmann (1937 - 2015 )

André Glucksmann (19 qershor 1937 – 10 nëntor 2015) ishte një filozof francez, aktivist dhe shkrimtar. Ai ishte një figurë kryesore e filozofëve të rinj.

Glucksmann filloi karrierën e tij si marksist, por më vonë hodhi poshtë komunizmin në librin popullor La Cuisinière et le Mangeur d'Hommes...

André Glucksmann (19 qershor 1937 – 10 nëntor 2015) ishte një filozof francez, aktivist dhe shkrimtar. Ai ishte një figurë kryesore e filozofëve të rinj.

Glucksmann filloi karrierën e tij si marksist, por më vonë hodhi poshtë komunizmin në librin popullor La Cuisinière et le Mangeur d'Hommes (1975), dhe më vonë u bë kritiku i hapur i Bashkimit Sovjetik dhe politikës së jashtme ruse pasocialiste. Ai ishte një mbështetës i fuqishëm i të drejtave të njeriut. Në vitet e më vonë ai u kundërshtua pretendimin se terrorizmi islamik është produkt i përplasjes së civilizimeve mes Islamit dhe Perëndimit.

André Glucksmann lindi në vitin 1937 në Boulogne-Billancourt, djali i prindërve evreuë ashkenazë nga Austria-Hungaria. Ati i tij ishte nga Czernowitz në veri të Bukovines, e cila më vonë u bë pjesë e Rumanisë dhe tani ndodhet në Ukrainë, dhe nëna nga Praga, e cila më vonë u bë kryeqyteti i Çehtëosllovakisë.

Babai i Glucksmann u qëllua në Luftën e Dytë Botërore, dhe nëna dhe motra e tij ishin aktive në Rezistencën franceze. Familja "asnjëherë nuk shmangu dërgimin në kampet e përqendrimit" gjatë Holokaustit, gjë që ndikoi në idetë në zhvillim të Glucksmann për "shtetin si burimi i fundit i barbarizmit".

Ai ndoqi shkollën në Lycée la Martinière në Lyon, dhe më vonë u regjistrua në École normale supérieure de Saint-Cloud. Libri i tij i parë, Le Discours de la Guerre, u botua në 1968.

Në 1975 ai botoi librin anti-marxist La Cuisinière et le Mangeur d'Hommes - nënshkruar si Refleksione mbi shtetin, marksizmin dhe kampet e përqendrimit, në të cilin argumentoi se Marksizmi drejtëpërdrejt çon në totalitarizëm, duke treguar ngjashmëri midis krimeve të Nazizmit dhe Maoizmit. Në librin e tij të ardhshëm Les maitres penseurs, botuar në 1977 dhe përkthyer në anglisht si Master Thinkers (Harper & Row, 1980), ai gjurmoi justifikimin intelektual për totalitarizmin duke u bazuar në ide të shprehuara nga filozofë të ndryshëm gjermanë si Fichte, Hegel, Marx, dhe Nietzsche. Në vitet e Luftës në Vietnamin, Glucksmann u ngrit në shquarje kombëtare pasi shprehu mbështetjen e tij për emigrantët varkë nga Vietnami. Ai filloi të punojë me Bernard-Henri Lévy duke kritikuar komunizmin. Të dy më parë kishin qenë marksistë të njohur. Pak më vonë u bënë të njohur, së bashku me të tjerë të brezit të tyre që hodhën poshtë marksizmin, si Filozofët e Rinjtë, term i shkruar nga Lévy.

Në 1985, Glucksmann nënshkroi një peticion tek Presidenti Reagan duke e nxitur atë të vazhdonte mbështetjen për Contra-t në Nikaragua. Pas rënies së Muremit të Berlinit, Glucksmann u bë avokat për përdorimin e energjisë bërthamore. Në 1995 ai mbështeti rifillimin e testeve bërthamore nga Jacques Chirac. Ai mbështeti ndërhyrjen e NATO-s në Serbi në 1999. Ai gjithashtu kërkoi që Çeçenia të bëhej e pavarur.

Në librin e tij Dostoyevsky në Manhattan, Glucksmann pohon se nihilizmi, veçanërisht siç përshkruhet nga Dostoyevsky në romanet e tij Demons dhe Vëllezërit Karamazov, është 'forma karakteristike' e terrorizmit modern. Duke mbështetur fjalimin e Ivan Karamazov-it se "Nëse nuk ka Perëndi, gjithçka është e lejuar", Glucksmann argumenton se: "Natyrën e brendshme të terrorizmit nihilist është se gjithçka është e lejueshme, qoftë sepse Perëndia ekziston dhe unë jam përfaqësuesi i tij, ose sepse Perëndia nuk ekziston dhe unë marr vendin e tij."...

Burimi: Artikulli "André Glucksmann" nga Wikipedia në anglisht, me licencë CC-BY-SA 3.0.